Το ζήτημα των αμβλώσεων, παραμένει ένα από τα πιο σύνθετα και ευαίσθητα κοινωνικά και ηθικά θέματα, καθώς αγγίζει ταυτόχρονα τα δικαιώματα της γυναίκας, την επιστημονική γνώση και τις κοινωνικές αξίες. Στο πλαίσιο αυτό, η τοποθέτηση της κ. Καρυστιανού ανέδειξε μία μονοδιάστατη τοποθέτηση, προτείνοντας τη δημόσια διαβούλευση ως δημοκρατικό δρόμο, για τη διαμόρφωση συλλογικής στάσης.
Η κ. Καρυστιανού, επικαλέστηκε την επιστημονική ιδιότητά της ως παιδιάτρου, η οποία, όπως σημείωσε, την φέρνει αντιμέτωπη με ένα εσωτερικό δίλημμα: από τη μία, ο σεβασμός στα δικαιώματα και την αυτοδιάθεση της γυναίκας και, από την άλλη, η προστασία της ζωής που έχει ήδη ξεκινήσει. Η αναφορά στην καρδιακή λειτουργία του εμβρύου και στη βιωσιμότητα πρόωρων νεογνών, ενισχύει το επιχείρημα ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό, αλλά βαθιά ηθικό.
Αναλυτικά η τοποθέτηση της κ.Καρυστιανού:
«Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση φροντίζοντας και για μια ζωή που έχει δημιουργηθεί, κατανοώντας ωστόσο και το θέμα μιας γυναίκας αν θέλει να τεκνοποιήσει. Από τη στιγμή που στους 3 μήνες χτυπάει η καρδιά του παιδιού, θεωρείται μια ζωή που έχει γεννηθεί. Ακόμα και μετά από κάποιες εβδομάδες, όταν γεννώνται πρόωρα τα παιδιά ακόμα και με καισαρική για διάφορους λόγους, επιβιώνουν.
Το γνωρίζω ότι έχουν νομιμοποιηθεί οι αμβλώσεις αλλά μιλάω για το ηθικό θέμα. Θέματα που μπορούν να αφορούν πώς λειτουργία η κοινωνία μας, πρέπει να λύνονται με δημόσια διαβούλευση».
