Σε αρκετές µάλιστα περιπτώσεις, η (αν)επάρκεια σε εργάτες οδηγεί σε «κοίµηση» µεγάλο µέρος της αγροτικής γης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των θερµοκηπίων της Μεσσηνίας, όπου οι φυτεύσεις Αυγούστου στη ντοµάτα έχουν πρακτικά πέσει στο µισό, οδηγώντας τον περασµένο Οκτώβριο σε σηµαντικές ελλείψεις, τις οποίες φυσικά καλύπτει εισαγόµενο προϊόν.
Ολόκληρο το ρεπορτάζ στην Agrenda που κυκλοφορεί
Γενικά, η αλµατώδη πρόοδος της αγροτεχνολογίας καλύπτει µεν αποτελεσµατικά σηµαντικό µέρος από τις τρύπες αλλά δεν αρκεί ώστε να εκµηδενιστεί ο αντίχτυπος της έλλειψης χεριών στην αξία της πρωτογενούς παραγωγής της χώρας. Που βρίσκονται σήµερα τα µεροκάµατα; Στη Λακωνία µεταξύ 50 και 60 ευρώ το οκτάωρο, σε Μεσσηνία και Ηλεία λίγο πιο πάνω, ενώ στην Κρήτη το πρόβληµα παρουσιάζει ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά. Άλλες φορές βρίσκονται εργάτες και µε 50αρικο, άλλες τα 70 ευρώ δεν αρκούν. Σε Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα τα πράγµατα είναι πιο «χαλαρά» µε εξαίρεση τις περιόδους συγκοµιδής επιτραπέζιας ελιάς και πυρηνοπάρπων, οπότε και πάλι οι τιµές ξεφεύγουν. Στο σηµείο αυτό να επισηµανθεί πως το ελάχιστο νόµιµο µεροκάµατο είναι χονδρικά στα 40 ευρώ µικτά.
Όσον αφορά τον αριθµό των απασχολούµενων στον πρωτογενή τοµέα, η Eurostat για παράδειγµα εκτιµά τα διαθέσιµα χέρια στην Ελλάδα σε κάτι παραπάνω από 400.000, χωρίς κατά τα φαινόµενα να περιλαµβάνει µέσα σε αυτούς τους εκάστοτε αρχηγούς των εκµεταλλεύσεων, ούτε την σηµαντική και οικειοθελή συνεισφορά της οικογένειας. Το παραπάνω είναι λογικό, µιας που τα µοναδικά ΑΦΜ που υποβάλλουν ΟΣ∆Ε ξεπερνούν από µόνα τους τις 600.000. Από κει και πέρα, το πρώτο ερώτηµα είναι: Αρκούν αυτά τα 400.000 χέρια; Σύµφωνα µε τα όσα λέγονται επίσηµα και ανεπίσηµα από τους ίδιους τους επαγγελµατίες του χώρου, δεν επαρκούν. Ποιο είναι το έλλειµµα τώρα που καταγράφεται επίσηµα; Και δω οι απόψεις διίστανται, καθώς σύµφωνα µε όσα γράφονται, τα αιτήµατα για την µετάκληση ξένων εργατών για το 2025 έφτασαν τα 380.000, εκ των οποίων τα 246.215, αφορούσαν τον πρωτογενή τοµέα. Από τα 380.000 περίπου αιτήµατα, τα 94.500 εγκρίθηκαν, εκ των οποίων 44.000 αφορούν εξαρτηµένη εργασία και περίπου άλλα τόσα εποχική εργασία. Αν τα παραπάνω νούµερα ανταποκρίνονταν στην πραγµατικότητα, τότε θα µιλάγαµε για ουσιαστικό έλλειµµα άνω των 150.000 εργατικών χεριών, ή αλλιώς το 35% των ήδη υπαρχόντων βάσει Eurostat.
Το θέµα εδώ βέβαια είναι, τι είδους εργατικά χέρια λείπουν από τα ελληνικά χωράφια. «Τί να το κάνω να µου φέρουν στη Λακωνία 1000 εργάτες απ’ έξω αν οι 800 δεν κάνουν και πρέπει και πρέπει και να τους πληρώνω. Επίσης ποιο είναι το όφελος να εκπαιδεύσω τους 200 στην συγκοµιδή ελιάς µόνο και µόνο για να τους χάσω του χρόνου;» διερωτάται εύστοχα σε επικοινωνία µε την Agrenda ο κος ∆ογατζής, πρόεδρος του ΕΑΣ Παλαιοπαναγιάς.
Πολλοί πιστεύουν πως αν το δει κανείς το πράγµα πιο σφαιρικά, οι ανάγκες της χώρας σε εργάτες γης είναι µικρότερη όσων γράφονται, ειδικά αν συνδυαστεί µε µακροχρόνια παραµονή και εξειδίκευσή τους. Μετριοπαθείς εκτιµήσεις από ανθρώπους µε δεκαετίες στην αγορά τοποθετούν το πραγµατικό έλλειµµα σε 60.000 ακόµη καταρτισµένους εργάτες που θα έµεναν όµως για πάνω από 2 χρόνια στη χώρα. Ο συνδυασµός µάλιστα της παρουσίας αυτών µε περαιτέρω διείσδυση των νέων τεχνολογιών (ήδη 9 στις 10 εκµεταλλεύσεις αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία) ίσως έλυνε το πρόβληµα µια για πάντα.
