Μία αποκαλυπτική συνέντευξη του Βρετανού ερευνητή σε θέματα άμυνας και διπλωματίας στην γαλλική «Le Monde» Τζακ Γουάτλινγκ εξηγεί τα πρώτα καθοριστικά συμπεράσματα για την έκβαση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Ο Βρετανός ερευνητής και ειδικός σε θέματα άμυνας Τζακ Γουάτλινγκ αναλύει, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Le Monde», τα πρώτα διδάγματα από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Τα συμπεράσματα του λακωνικά, ορθολογικά και εμπεριστατωμένα έρχονται σε αντίθεση με την ακατάσχετη φλυαρία που έχει κατακλύσει εσχάτως τα διεθνή και τα ελληνικά ΜΜΕ σχετικά με τις εξελίξεις.
1) Ποιες είναι οι επιλογές για την επαναλειτουργία του στενού του Ορμούζ;
Υπάρχουν τρεις. Η πρώτη συνίσταται στο να επιβληθεί στους Ιρανούς ένα κόστος [στρατιωτικό και πολιτικό] τόσο υψηλό, ώστε να κρίνουν άσκοπο να συνεχίσουν τις επιθέσεις τους κατά του εμπορικού ναυτικού, καταστρέφοντας μέρος των υποδομών τους στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Αυτή η στρατηγική απέδωσε με τους Χούθι το 2025, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες επικέντρωσαν τις επιθέσεις τους εναντίον της διοίκησής τους. Διατήρησαν την ικανότητα να επιτίθενται σε πλοία, αλλά έκριναν ότι το παιχνίδι δεν άξιζε πλέον τον κόπο. Το πρόβλημα είναι ότι το Ιράν επιθυμεί να αποκαταστήσει την αποτρεπτική του ικανότητα και είναι επομένως έτοιμο να υποστεί βαριές απώλειες.
Η δεύτερη επιλογή είναι χερσαίες επιχειρήσεις για την κατάληψη των νησιών που βρέχονται από το στενό του Ορμούζ, αλλά και ορισμένων σημείων που το δεσπόζουν. Αυτό απαιτεί μια εκστρατεία αεροπορικών επιθέσεων μεγάλης κλίμακας, με απώλειες για τις ΗΠΑ. Αυτό φαίνεται πολιτικά απαράδεκτο για τις ΗΠΑ.
Η τρίτη επιλογή συνίσταται στη συνέχιση της αεροπορικής εκστρατείας κατά του Ιράν, προκειμένου να μειωθεί επαρκώς η απειλή που αυτό αντιπροσωπεύει και να μπορέσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να συνοδεύει τα εμπορικά πλοία στο στενό. Ωστόσο, το στενό δεν θα μπορέσει να ανοίξει πλήρως, λόγω έλλειψης μέσων για τη συνοδεία επαρκούς αριθμού πλοίων, και η ναυσιπλοΐα θα παραμείνει απειλούμενη.
2) Τι γίνεται με τη διπλωματική λύση;
Η αποκλιμάκωση είναι εφικτή, υπό την προϋπόθεση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα θεωρήσουν ότι μπορούν να διακηρύξουν τη νίκη τους, δηλώνοντας για παράδειγμα ότι κατέστρεψαν το σύνολο της παραγωγικής ικανότητας των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και εκτοξευτών, και ότι οι Ιρανοί πιστεύουν ότι έχουν αποκαταστήσει επαρκή αποτρεπτική δύναμη για να αποτρέψουν μια νέα αμερικανική επίθεση. Σε κάθε περίπτωση, μιλάμε για έναν πόλεμο που θα διαρκέσει ακόμη αρκετές εβδομάδες, αν όχι μήνες. Ο παγκόσμιος οικονομικός αντίκτυπος θα είναι επομένως σημαντικός, καθώς οι ζημιές που θα προκληθούν στις ενεργειακές υποδομές στον Κόλπο ενδέχεται να είναι μόνιμες.
3) Μπορούμε ήδη να αντλήσουμε διδάγματα από αυτόν τον πόλεμο;
Ειλικρινά, θα μπορούσαν να είχαν αντληθεί πολλά διδάγματα νωρίτερα. Τα κράτη του Κόλπου ανησυχούν πολύ για τα drones. Γνωρίζουμε εδώ και χρόνια πώς να τα αντιμετωπίζουμε. Οι Ουκρανοί εξουδετερώνουν εκατοντάδες από αυτά κάθε μέρα. Υπάρχει το προηγούμενο των επιθέσεων με drones, το 2019 [για τις οποίες ανέλαβαν την ευθύνη οι Χούτι], εναντίον των ενεργειακών εγκαταστάσεων του Αμπκάικ και του Χουράις [στη Σαουδική Αραβία]. Θα μπορούσαμε να είχαμε δημιουργήσει την απαραίτητη υποδομή στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για την ανάπτυξη αισθητήρων, του συστήματος διοίκησης και ελέγχου, καθώς και των απαραίτητων αναχαιτιστικών.
Όσον αφορά τη σύγκρουση στην Ουκρανία, ποιες είναι οι συνέπειες που πρέπει να φοβόμαστε από τον πόλεμο στο Ιράν;
Μέση Ανατολή – Ουκρανία : Συγκοινωνούντα δοχεία.
Τα ευρωπαϊκά κράτη κινδυνεύουν να χρειαστεί να επιδοτήσουν τις αυξήσεις των τιμών της ενέργειας, κάτι που ενδεχομένως θα περιορίσει τη βοήθειά τους προς την Ουκρανία. Η τελευταία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει δυσκολίες στην προμήθεια ορισμένων τύπων οπλισμού, όπως τα αναχαιτιστικά Patriot, λόγω της επίμονης απειλής στον Κόλπο. Παράλληλα, όμως, αυτή η νέα σύγκρουση προσφέρει ευκαιρίες στο Κίεβο: μέχρι τώρα, χωρίς να δείξουν σκόπιμη εχθρότητα, τα κράτη του Κόλπου διευκόλυναν την παράκαμψη των κυρώσεων από τη Ρωσία και δεν βοήθησαν οικονομικά την Ουκρανία.
Εάν οι Ρώσοι προμηθεύσουν drones στους Ιρανούς, τα κράτη του Κόλπου ενδέχεται να δεχτούν την ουκρανική βοήθεια για να προστατευθούν από αυτά. Βραχυπρόθεσμα, οι ουκρανικές δυνάμεις θα αποσπαστούν από την άμυνα της ίδιας της χώρας, αλλά, μεσοπρόθεσμα, η υποστήριξη από τον Κόλπο θα βοηθούσε σημαντικά τους Ουκρανούς.
