ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΟΒΡΑ: Μια ζωή αφιερωμένη στον Θεό, γεμάτη θαύματα, αγάπη και αδιάκοπη φροντίδα για τους ανθρώπους.
Από τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΣΠΥΡΟΥ*
Ετσι θα μπορούσε να συνοψιστεί η πορεία του μακαριστού πατρός Παντελεήμονα Κορφιωτάκη, κτήτορος και ηγουμένου της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά στη Βέροια, ενός ανθρώπου που η παρουσία του ακόμη και μετά την κοίμησή του συνεχίζει να αγγίζει τις καρδιές των πιστών και να θαυματουργεί για όσους τον επικαλούνται.
Πριν από λίγες ημέρες τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνό του, υπενθυμίζοντας σε όλους τη ζωντανή πνευματική κληρονομιά που άφησε πίσω του και την αδιάλειπτη φροντίδα του για την αδελφότητα και τους πιστούς.
ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΙ
Γεννημένος το 1962 στην Αθήνα, ανήμερα της Πρωτοχρονιάς, καταγόταν από οικογένεια με μακρά ιστορία στη Μεσσηνία, με ρίζες που φτάνουν έως το Βυζάντιο, και μάλιστα υπήρχε συγγένεια με την οικογένεια των Παλαιολόγων. Η κλήση του Θεού ήρθε όταν, το 1981, μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, κατόπιν της εισαγωγής του στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οπως αναφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, Αρχιμανδρίτης Αρσένιος Χαλδαιόπουλος, ο Θεός τον κάλεσε μέσα από τον Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα, ο οποίος τότε, ως πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, είχε ιδρύσει τη Χριστιανική Καταφυγή Νέων του Αγίου Δημητρίου. Ηταν κάτι περισσότερο από ένας απλός χώρος, ήταν μια δράση, μια κοινότητα που στόχευε να φέρει τους νέους κοντά στην Εκκλησία, να τους στηρίξει πνευματικά και να τους δώσει τη δυνατότητα να μορφωθούν, μέσα από κηρύγματα, κατηχητικές συνάξεις και μαθήματα για παιδιά που δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν φροντιστήρια. Ο ίδιος διακονούσε εκεί για χρόνια.
ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ
Η ζωή του, όμως, δεν έλειπε από πειρασμούς. Ο πρώτος ήταν η ασθένεια και ο πρόωρος θάνατος του πατέρα του στην Αθήνα. Ο δεύτερος ήρθε το 1986, στην Καλαμάτα, όταν μεγάλο μέρος της οικογενειακής περιουσίας υπέστη σοβαρές ζημιές. Ο νεαρός τότε Γεώργιος κλήθηκε να αναλάβει την ευθύνη και να επαναφέρει τα κτίρια της πατρικής περιουσίας. Οταν ολοκληρώθηκε αυτό το σημαντικό έργο, ήρθε ο τρίτος πειρασμός: η επάρατη νόσος του καρκίνου. Η θεραπεία στην Ελλάδα εκείνη την εποχή θεωρούνταν μάταιη. Ετσι, ταξίδεψε στην Αμερική, όπου υπήρχε η ελπίδα να βρει βοήθεια. Αν και ανάμεσα σε αγνώστους, η χάρη του Θεού δεν τον εγκατέλειψε. Ορισμένοι ομογενείς τον στήριξαν με αγάπη και κάλυψαν μέρος των αναγκών του. Υποβλήθηκε σε πρωτοποριακές για την εποχή θεραπείες και, με τη χάρη του Θεού, κατάφερε να ξεπεράσει την ασθένεια. Επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με βαθιά ευγνωμοσύνη προς την οικογένεια της Χριστιανικής Καταφυγής και τον γέροντά του για τις προσευχές και τη στήριξή τους.
Ο μακαριστός πατήρ Παντελεήμων υπενθυμίζει σε όλους μας ότι η ζωή, όταν συνδεθεί με την πίστη, την αγάπη και την αφοσίωση στον Θεό, μπορεί να φέρει ελπίδα, θαύματα και ανακούφιση ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
ΞΥΠΝΗΣΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ
Αμέσως μετά, με την εκλογή του Γέροντά του στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, εγκατέλειψε την οικογένεια και το λαϊκό του όνομα. Δέχτηκε τη μοναχική κουρά, έλαβε το όνομα Παντελεήμων και, αφού χειροτονήθηκε και στις δύο βαθμίδες της ιεροσύνης, ανέλαβε την ανασύσταση και αναδιοργάνωση της Ιεράς Μονής της Παναγίας Δοβρά Βεροίας, μιας ιστορικής μονής που είχε μείνει σε ερημική κατάσταση από το 1722, όταν τα κτίρια της είχαν καταστραφεί. Δεν ήταν τυχαίο που ο Θεός τον κάλεσε για αυτή την αποστολή, καθώς πολλά χρόνια πριν η Παναγία τον είχε προορίσει για ηγούμενο της Μονής. Οταν ήταν ακόμα λαϊκός, ένα βράδυ, έπειτα από αγρυπνία στην Καταφυγή, ξύπνησε λέγοντας διαρκώς τη λέξη «Δοβρά», χωρίς να γνωρίζει τι σημαίνει. Μαζί με τον πατέρα Γεράσιμο ψάχνοντας σε εγκυκλοπαίδειες ανακάλυψαν ότι επρόκειτο για το όνομα της ιστορικής Ιεράς Μονής στη Βέροια.
ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΛΥΣΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Ο γέροντας, ακόμη και μετά την κοίμησή του, συνέχισε να φροντίζει την αδελφότητα και τη Μονή. Ενα θαυμαστό περιστατικό δείχνει την αγάπη του αυτή. Ενας από τους πατέρες έχει το διακόνημα να φροντίζει τα πουλερικά της Μονής και τα έξοδα για τις τροφές τους. Μετά τον θάνατο του Γέροντα, όμως, αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες και δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες. Ζορίστηκε πολύ και πήγε στον τάφο του Γέροντα ζητώντας τη βοήθειά του. Του είπε: «Γέροντα, τόσο καιρό, όταν αντιμετώπιζα μία δυσκολία ερχόμουν σε σένα και το φρόντιζες. Σε παρακαλώ, προσευχήσου τώρα και βοήθησέ με». Την επόμενη μέρα, ο υπεύθυνος των τροφών του τηλεφώνησε λέγοντας ότι είχε ετοιμάσει τις προμήθειες για τα πτηνά της Μονής. Ο πατέρας του απάντησε ότι δεν είχε τα χρήματα για να τις πάρει άμεσα. Ομως πήγε εκεί και ο υπεύθυνος του αποκάλυψε ότι το προηγούμενο βράδυ ο Γέροντας είχε εμφανιστεί στον ύπνο του και του είχε πει: «Φώναξε τον πάτερ από το μοναστήρι και δώσε του δύο τόνους τροφή, όσο χρειάζεται, χωρίς να ζητήσεις χρήματα. Εγώ θα προσεύχομαι για σένα και την επιχείρησή σου και δεν θα σου λείψει τίποτα».
Ο ΠΡΟΣΚΗΝΥΤΗΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ
Ακόμη ένας αδελφός της Μονής κάποια στιγμή χρειαζόταν ένα ποσό για να καλύψει μία ανάγκη στο διακόνημα που είχε αναλάβει. Επειδή δεν μπορούσε να το συγκεντρώσει, κατέβηκε στον τάφο του Γέροντα και του είπε: «Όταν είχα τέτοια προβλήματα σε σένα ερχόμουν και τα έλυνες, σε παρακαλώ να λύσεις και τώρα το πρόβλημα». Την ώρα που έλεγε αυτά, πλησίασε τον τάφο ένας προσκυνητής και ρώτησε τον αδελφό τι έλεγε στον Γέροντα. Ο μοναχός του εξήγησε και λίγο αργότερα ο προσκυνητής έβγαλε και του έδωσε όλο το ποσό που χρειαζόταν. Ο μοναχός ήλθε σε δύσκολη θέση και του είπε ότι δεν χρειάζεται να κάνει κάτι τέτοιο. Ομως ο προσκυνητής του απάντησε πως το έκανε για τον Γέροντα, επειδή όταν είχε παλαιότερα ανάγκη, τον είχε βοηθήσει και τώρα ήταν η ώρα να τον ξεπληρώσει.
«ΜΕ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ‘ΞΥΠΝΑ, ΚΑΙΓΕΣΤΕ’»
Ενα ακόμη θαυμαστό γεγονός μαρτυρά μία πιστή από την ευρύτερη περιοχή. Περίπου κατά τις τρεις τα ξημερώματα, ενώ κοιμόταν, βλέπει τον Γέροντα να την αποκαλεί με το όνομά της και να της λέει: «Ξύπνα, καίγεστε!» Πετάχτηκε από το κρεβάτι τρομαγμένη και σκέφτηκε να πάει στην κουζίνα να πάρει λίγο νερό. Ανοίγοντας όμως την πόρτα της κρεβατοκάμαρας μύρισε έντονα καπνό και πηγαίνοντας στην κουζίνα είδε ότι μία από τις ηλεκτρικές συσκευές είχε πάρει φωτιά. Με τη βοήθεια του συζύγου της έσβησαν έγκαιρα τη φωτιά και δόξασαν τον Θεό που ευλόγησε να σωθούν από χειρότερες καταστροφές με τη βοήθεια του Γέροντα.
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΠΜΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ
Ενα από τα πνευματικά του τέκνα αναφέρει πώς μία φορά που τον επισκέφθηκε για εξομολόγηση, μπαίνοντας στο εξομολογητήριο τον ρώτησε: «Γέροντα, ξέρεις τι ήλθα να σου πω σήμερα;» και προς έκπληξή του ο Γέροντας απάντησε με χαμόγελο: «Ξέρω». Ο εξομολογούμενος σάστισε. Στη συνέχεια διαπίστωσε ότι, κάνοντας μία απλή αναφορά στα θέματα που τον απασχολούσαν, έλαβε από τον Γέροντα απαντήσεις με λεπτομέρειες που δεν είχε προλάβει να πει ο ίδιος, και λύσεις σε προβλήματα ακόμη και αν αυτά δεν ήταν πνευματικής φύσεως.
«ΜΕ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΡΚΙΝΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΑ»
Κάποτε ένας προσκυνητής ανέβηκε στον Αγιο Λουκά για να παρακολουθήσει την παράκληση. Στο τέλος του Εσπερινού βγήκε, όπως συνήθως, ο Γέροντας για να χρίσει το εκκλησίασμα. Μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο κατευθύνθηκε κι αυτός προς το λείψανο του Αγίου Λουκά. Δεν γνώριζε τον Γέροντα και ούτε ο Γέροντας τον ήξερε. Φτάνοντας μπροστά του, ο Γέροντας τον κάλεσε με το όνομά του, του είπε ότι έχει καρκίνο αλλά να μην στενοχωριέται γιατί θα γίνει καλά και στη συνέχεια τον έχρισε με το λαδάκι του Αγίου Λουκά. Ο άνθρωπος, σχεδόν τρομαγμένος, έκανε τις ανάλογες εξετάσεις και διαγνώστηκε όντως με καρκίνο. Ακολούθησε τις σχετικές θεραπείες και σήμερα είναι καλά και ευγνωμονεί τον Γέροντα για την αποκάλυψη και τον Αγιο Λουκά για τη βοήθειά του.
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
