Το 65% των Gen Zs και το 60% των Millennials στη χώρα μας δηλώνουν ότι έχουν αναβάλει σημαντικές αποφάσεις ζωής λόγω της οικονομικής τους κατάστασης, ενώ το κόστος στέγασης επηρεάζει την καριέρα και τον τόπο εργασίας για το 82% των Gen Zs και το 74% των Millennials. Αυτό είναι ένα βασικό εύρημα της έρευνας 2026 Global Gen Z and Millennial Survey της Deloitte.
Παράλληλα, η χρήση του AI στην καθημερινή εργασία είναι ήδη σημαντική, καθώς το 61% των Gen Zs και το 65% των Millennials στην Ελλάδα δηλώνουν ότι το αξιοποιούν, την ώρα που μόλις το 29% και το 27% αντίστοιχα θεωρούν ότι τα εργαλεία AI που τους παρέχει ο εργοδότης τους είναι κυρίως ή πλήρως επαρκή.
Την ίδια στιγμή, η ανάγκη για νόημα στην εργασία παραμένει ιδιαίτερα ισχυρή, με το 94% των Gen Zs και το 97% των Millennials στην Ελλάδα να θεωρούν σημαντική την αίσθηση σκοπού για την εργασιακή τους ικανοποίηση.
Όπως σημειώνει η Ανάλια Κόκκορη, Audit Partner, People and Purpose Leader της Deloitte Ελλάδος: «Τα ευρήματα για την Ελλάδα αναδεικνύουν μια νέα πραγματικότητα για τους οργανισμούς και την αγορά εργασίας. Οι Gen Zs και οι Millennials δεν απορρίπτουν την πρόοδο, την ηγεσία ή την τεχνολογία, απλώς θέλουν να υπάρχουν οι σωστές προϋποθέσεις ώστε η εξέλιξή τους να είναι αποτελεσματική και βιώσιμη. Αναζητούν οικονομική σταθερότητα, συνεχή ανάπτυξη δεξιοτήτων, ψυχική ευημερία, εμπιστοσύνη και αίσθηση σκοπού. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΑΙ γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό: η αυξανόμενη χρήση του στην εργασία δείχνει ότι οι γενιές αυτές είναι έτοιμες να το αξιοποιήσουν ως εργαλείο ανάπτυξης».
Προτεραιότητα στη σταθερότητα
Καθώς οι Gen Zs και οι Millennials προχωρούν στην ενήλικη ζωή και σε ρόλους ηγεσίας, επαναπροσδιορίζουν την έννοια της προόδου στην εργασία, δίνοντας συχνά προτεραιότητα στη σταθερότητα, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την ευημερία (well-being), έναντι της επαγγελματικής ανέλιξης, σύμφωνα με την έρευνα, η οποία βασίζεται στις απαντήσεις περισσότερων από 22.500 συμμετεχόντων από τους Gen Zs και τους Millennials σε 44 χώρες, καθώς και σε ποιοτικά στοιχεία από επιχειρηματικούς ηγέτες.
Για πέμπτη συνεχή χρονιά, το κόστος ζωής αποτελεί την κυριότερη ανησυχία και για τις δύο γενιές, ξεπερνώντας με σημαντική διαφορά άλλες κοινωνικές ανησυχίες. Η οικονομική πίεση τροφοδοτεί την τάση μετάθεσης σημαντικών αποφάσεων ζωής για αργότερα. Η φιλοδοξία παραμένει, η οικονομική τους πραγματικότητα όμως έχει μεταβάλει τα χρονοδιαγράμματα των σημαντικών σταθμών της ζωής τους.
Οι οικονομικοί περιορισμοί μεταβάλλουν τα χρονοδιαγράμματα: Περισσότεροι από τους μισούς Gen Zs (55%) και Millennials (52%) δηλώνουν ότι έχουν αναβάλει σημαντικές αποφάσεις ζωής, όπως η δημιουργία οικογένειας, η συνέχιση των σπουδών ή η έναρξη μιας επιχείρησης, λόγω της οικονομικής τους κατάστασης.
Η εύρεση κατοικίας παραμένει σημαντικός περιοριστικός παράγοντας και επηρεάζει τις επαγγελματικές αποφάσεις: Το 69% των Gen Zs και το 64% των Millennials δηλώνουν ότι η διαθεσιμότητα ή η δυνατότητα οικονομικής κάλυψης μιας κατοικίας έχει άμεσο αντίκτυπο στις επαγγελματικές τους αποφάσεις και στο πού μπορούν να εργαστούν.
Παρά τις πιέσεις, η οικονομική αισιοδοξία παραμένει: Το 53% των Gen Zs και το 45% των Millennials αναμένουν ότι η προσωπική οικονομική τους κατάσταση θα βελτιωθεί μέσα στον επόμενο χρόνο.
Οι ηγετικές θέσεις παραμένουν ελκυστικές, αλλά μόνο εφόσον είναι βιώσιμες
Το ενδιαφέρον για τις ηγετικές θέσεις παραμένει υψηλό, χωρίς όμως να αποτελεί άμεση προτεραιότητα. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, μόλις το 6% των Gen Zs και των Millennials δηλώνουν ότι η κατάκτηση μιας ηγετικής θέσης αποτελεί τον κύριο επαγγελματικό τους στόχο. Η επιφυλακτικότητα αυτή συνδέεται με τις ανησυχίες για τις πιέσεις που μπορεί να συνεπάγεται ένας ηγετικός ρόλος.
Οι Gen Zs και οι Millennials λαμβάνουν επαγγελματικές αποφάσεις που δίνουν προτεραιότητα στη μακροπρόθεσμη καταλληλόλητα μιας θέσης έναντι της βραχυπρόθεσμης ανέλιξης: Οι περισσότεροι Gen Zs και Millennials προτιμούν τη σταθερή πρόοδο (44% των Gen Zs και 45% των Millennials) ή τις οριζόντιες μετακινήσεις (21% των Gen Zs και 19% των Millennials), έναντι των γρήγορων προαγωγών (25% των Gen Zs και 21% των Millennials).
Η ηγεσία συνδέεται με πιέσεις στο well-being: Τα συχνότερα αναφερόμενα εμπόδια για την ανάληψη ηγετικών ρόλων είναι το άγχος και το burnout (50% των Gen Zs και 49% των Millennials), η υπερβολική ευθύνη (50% των Gen Zs και 48% των Millennials), καθώς και οι ανησυχίες για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (41% των Gen Zs και 46% των Millennials).
Ωστόσο, πολλοί εξακολουθούν να επιθυμούν ηγετικούς ρόλους στο μέλλον: Τα τρία τέταρτα των Gen Zs (76%) και τα δύο τρίτα των Millennials (67%) δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται να διεκδικήσουν ανώτερους ηγετικούς ρόλους σε κάποια στιγμή της καριέρας τους.
Επιτάχυνση του ΑΙ, έλλειψη οργανωσιακής ετοιμότητας
Σχεδόν τα τρία τέταρτα των Gen Zs και των Millennials (74%) δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν το AI στην καθημερινή τους εργασία, ποσοστό σημαντικά αυξημένο σε σχέση με πέρυσι (57% των Gen Zs και 56% των Millennials). Παρότι το AI αντιμετωπίζεται ευρέως ως επιταχυντής, που συμβάλλει στη βελτίωση της αποδοτικότητας, της ποιότητας του παραγόμενου έργου και της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, ορισμένοι θεωρούν ότι οι οργανισμοί δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τον ίδιο ρυθμό.
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες βρίσκονται αντιμέτωποι με την ψηφιακή κόπωση, η οποία εντείνεται από την εισροή ψηφιακών εργαλείων που συχνά δεν είναι επαρκώς ενσωματωμένα σε υφιστάμενα συστήματα και ροές εργασίας.
Οι Gen Zs και οι Millennials χρησιμοποιούν το AI ως σύμβουλο καριέρας (Career Coach): Πέρα από την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της ποιότητας της εργασίας, οι γενιές αυτές αξιοποιούν το AI για να εντοπίζουν ευκαιρίες μάθησης και ανάπτυξης (79% και στις δύο γενιές), να αναζητούν συμβουλές σταδιοδρομίας (72% των Gen Zs και 69% των Millennials) και να διαχειρίζονται το εργασιακό άγχος (67% των Gen Zs και 65% των Millennials).
Υπάρχει χάσμα ετοιμότητας στο AI μεταξύ εργαζομένων και οργανισμών: Οι Gen Zs και οι Millennials θεωρούν ότι προσαρμόζονται ταχύτερα από τους εργοδότες τους, καθώς σχεδόν το ένα τρίτο πιστεύει ότι ο οργανισμός τους δεν είναι προετοιμασμένος για τις αλλαγές που θα φέρει το AI (30% των Gen Zs και 31% των Millennials), ενώ πάλι το ένα τρίτο δηλώνει ότι τα εργαλεία AI που είναι διαθέσιμα στην εργασία τους είναι μόνο εν μέρει ή καθόλου επαρκή (33% των Gen Zs και 32% των Millennials).
Σε ένα εργασιακό περιβάλλον που διαμορφώνεται από την τεχνολογία, η ψηφιακή υπερφόρτωση αποτελεί κίνδυνο:
Περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες (58% των Gen Zs και 54% των Millennials) δηλώνουν ότι βιώνουν ψηφιακή κόπωση από τις συνεχείς ειδοποιήσεις, την εναλλαγή μεταξύ εργαλείων και τη χρήση πολλαπλών πλατφορμών.
Έρχεται μια σημαντική αλλαγή γενεών
Καθώς οι baby boomers συνταξιοδοτούνται, οι οργανισμοί βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξανόμενη πίεση να διατηρήσουν τη θεσμική γνώση, την ίδια στιγμή που προετοιμάζονται για την Gen Alpha, η οποία αναμένεται να εισέλθει στο εργατικό δυναμικό σε σημαντικούς αριθμούς μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Η απώλεια γνώσης αποτελεί πραγματικό κίνδυνο: Μόλις το 54% των Gen Zs και το 60% των Millennials δηλώνουν ότι οι ομάδες τους θα μπορούσαν να διατηρήσουν την απόδοσή τους εάν ένα βασικό στέλεχος με κρίσιμη τεχνογνωσία αποχωρούσε αύριο, αναφέροντας ως εμπόδια για την αποτελεσματική μεταφορά γνώσης, τα περιορισμένα κίνητρα, την έλλειψη χρόνου, ζητήματα εμπιστευτικότητας και την υψηλή κινητικότητα εργαζομένων.
Η επίδραση του AI στις προσλήψεις εξελίσσεται: Σχεδόν το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων (23%) δηλώνει ότι το AI οδηγεί τις εταιρείες τους στη δημιουργία νέων entry-level ρόλων, αν και ορισμένοι εξακολουθούν να ανησυχούν για την επίδρασή του στις θέσεις εργασίας, με το 20% των Gen Zs και το 17% των Millennials να αναφέρουν ότι οι οργανισμοί τους περιορίζουν τους entry-level ρόλους.
Οι Gen Zs και οι Millennials παραμένουν αισιόδοξοι για την ανάπτυξη καριέρας σε entry-level θέσεις: Όταν ρωτήθηκαν για το πώς η χρήση του AI επηρεάζει τις entry-level θέσεις εργασίας στους οργανισμούς τους, οι συμμετέχοντες ανέφεραν συχνότερα ότι επιτρέπει στους entry-level εργαζομένους να αποκτούν εμπειρία ταχύτερα (26% των Gen Zs και 28% των Millennials), τους δίνει τη δυνατότητα να εστιάζουν σε εργασία υψηλότερης αξίας (25% των Gen Zs και των Millennials) και επιταχύνει τις προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης (25% των Gen Zs και των Millennials).
