Ο Ντόναλντ Τραμπ προανήγγειλε, μέσω μιας νέας ανάρτησης στην πλατφόρμα «Truth Social», τη διεξαγωγή νέων επιθέσεων εναντίον του Ιράν για το βράδυ της Πέμπτης, 11 Ιουνίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι στις επιδιώξεις των ΗΠΑ περιλαμβάνεται η κατάληψη του νησιού Χαργκ, καθώς και άλλων ενεργειακών εγκαταστάσεων της Τεχεράνης, παραβάλλοντας την κατάσταση με τους χειρισμούς της Ουάσιγκτον στην περίπτωση της Βενεζουέλας.
Στο κείμενο της ανάρτησής του, ο Τραμπ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χτυπήσουν το Ιράν (του οποίου ο Ναυτικός Στόλος, η Πολεμική Αεροπορία, τα ραντάρ, τα αντιαεροπορικά συστήματα και κάθε άλλη μορφή άμυνας, μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της επιθετικής του ικανότητας, έχουν ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ!) ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΑ ΑΠΟΨΕ».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Σε κάποιο σημείο, στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, θα καταλάβουμε το νησί Χαργκ και άλλα σημεία με πετρελαϊκές υποδομές και θα αναλάβουμε τον πλήρη έλεγχο των αγορών πετρελαίου και φυσικού αερίου τους, όπως ακριβώς κάναμε με τη Βενεζουέλα, κάτι που αποδίδει εξαιρετικά τόσο για τη Βενεζουέλα, όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα!»
Το νησί Χαργκ, το οποίο βρέθηκε στο στόχαστρο των δηλώσεων του Τραμπ, είναι μια μικρή νησίδα στον Περσικό Κόλπο με τεράστια οικονομική σημασία, καθώς από εκεί διακινείται περίπου το 90% των συνολικών εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν.
Το τελεσίγραφο και η τακτική των διαπραγματεύσεων
Η συγκεκριμένη προειδοποίηση έρχεται μόλις μία ημέρα μετά την ολοκλήρωση των αμερικανικών πληγμάτων στο νότιο Ιράν. Μιλώντας στο δίκτυο Fox, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος είχε στείλει σαφές τελεσίγραφο στην Τεχεράνη, δηλώνοντας: «αν μέχρι αύριο (Πέμπτη) το Ιράν δεν φτάσει σε συμφωνία με εμάς, τότε θα το κάνουμε σκόνη!».
Παρά την ένταση της ρητορικής, παραμένει ασαφές αν η αποψινή απειλή αποτελεί προαναγγελία στρατιωτικής δράσης ή αν πρόκειται για ακόμα έναν ελιγμό πίεσης, ώστε να αναγκαστεί το Ιράν σε υποχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Στο παρελθόν, ο Τραμπ έχει απειλήσει επανειλημμένα με τη χρήση μαζικής στρατιωτικής ισχύος κατά του Ιράν, επιλέγοντας ωστόσο να κάνει πίσω την τελευταία στιγμή, όταν διαφαινόταν προοπτική προόδου στις ειρηνευτικές συνομιλίες.
