Είναι λες και κάποιος πάτησε ένα μαγικό κουμπί… Παρόλο που η Εθνική έχει στα χέρια της ίσως μία από τις πιο ταλαντούχες γενιές των τελευταίων ετών, ο αποκλεισμός από το Παγκόσμιο Κύπελλο έφερε ξαφνικά την ομάδα σε ένα περιβάλλον αμφισβήτησης και έκανε την ανάγκη για ένα restart να μοιάζει μεγαλύτερη από ποτέ.
Κι όμως, χρειάστηκαν μόλις λίγες ημέρες για να γυρίσει ξανά τον διακόπτη και να αλλάξει όλο το κλίμα γύρω της.
Πριν από το παιχνίδι στο Άουγκσμπουργκ, στη συνέντευξη Τύπου του Γιούργκεν Κλοπ, η Ελλάδα δεν βρισκόταν στο επίκεντρο. Λογικό μέχρι ενός σημείου. Οι Γερμανοί είχαν μπροστά τους μία Εθνική που προσπαθούσε να ξαναβρεί τον δρόμο της. Ακόμη και ποδοσφαιριστές μας που πλέον λάμπουν στην Ευρώπη, όπως ο Καρέτσας και ο Τζόλης, τώρα αρχίζουν να γίνονται πραγματικά γνωστοί στο γερμανικό κοινό. Το ίδιο ισχύει για τον Τζολάκη, τον Μαυροπάνο και αρκετούς ακόμη.
Τώρα, όμως, μας έμαθαν για τα καλά.
Μετά το μεγάλο διπλό στο Βελιγράδι απέναντι στη Σερβία, η Ελλάδα πήγε στη Γερμανία και έβαλε κάτω ακόμη έναν μεγάλο αντίπαλο. Και το έκανε απέναντι σε μία ομάδα με τεράστια ποιοτική υπεροχή και πολύ περισσότερες λύσεις.
Η Γερμανία είχε 76% κατοχή, 15 τελικές έναντι οκτώ της Ελλάδας και 661 εύστοχες πάσες έναντι 164. Κι όμως, η Εθνική δεν πανικοβλήθηκε. Έκανε 33 απομακρύνσεις, κέρδισε περισσότερα τάκλιν και ανάγκασε τους Γερμανούς να ολοκληρώσουν μόλις τέσσερις από τις 23 σέντρες τους.
Αυτή ήταν ίσως και η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Δεν προσπάθησε να γίνει Γερμανία για να νικήσει τη Γερμανία. Έπαιξε με βάση τα δικά της χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις του αγώνα.
Έκλεισε τους χώρους, έπαιξε μαζική άμυνα όταν χρειάστηκε, άντεξε την πίεση και περίμενε τις στιγμές της. Και όταν άρχισε να βρίσκει χώρους στο δεύτερο ημίχρονο, έδειξε ότι δεν είχε έρθει απλώς για να κρατήσει το μηδέν.
Στο 67′ ο Παυλίδης δημιούργησε την τεράστια ευκαιρία για τον Ιωαννίδη, που πλάσαρε άουτ. Επτά λεπτά αργότερα ήρθε η φάση που έκρινε το παιχνίδι. Ο Τζόλης δημιούργησε από αριστερά και ο Κουρμπέλης με το σουτ που κόντραρε στον Κίμιχ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Η πρώτη νίκη της Ελλάδας επί της Γερμανίας ήταν πλέον κοντά και τελικά έγινε πραγματικότητα.
Κάπου εκεί, βέβαια, μίλησε και ο MVP. Ο Κωνσταντίνος Τζολάκης πραγματοποίησε πέντε αποκρούσεις, δύο εκ των οποίων καταγράφηκαν ως μεγάλες ευκαιρίες, σε μία εμφάνιση που αποτύπωσε γιατί αποτελεί πλέον βασικό κομμάτι αυτής της Εθνικής.
Μας άρεσε όμως περισσότερο το σύνολο. Μας άρεσε η μαζική άμυνα. Η συγκέντρωση. Ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα κατάλαβε τι παιχνίδι έπρεπε να παίξει. Η υπομονή της όταν η Γερμανία είχε την μπάλα και η διάθεσή της να χτυπήσει όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία.
Γι’ αυτό και η Εθνική πήρε το παιχνίδι, δεν το έκλεψε.
Και κάπως έτσι, από εκεί που έψαχνε ένα restart, βρίσκεται με δύο τεράστια διπλά σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ και έξι βαθμούς στα δύο πρώτα παιχνίδια της League A.
Τώρα όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Τούμπα. Εκεί όπου ακολουθεί η Ολλανδία την 1η Οκτωβρίου και στη συνέχεια ξανά η Γερμανία. Δύο ακόμη μεγάλα παιχνίδια, δύο ακόμη προκλήσεις για μία ομάδα που μέσα σε λίγες ημέρες κατάφερε να αλλάξει ξανά όλο το κλίμα γύρω της.
Και αυτό ίσως είναι μεγαλύτερο ακόμη και από τους έξι βαθμούς. Η Εθνική έκανε ξανά τον κόσμο να περιμένει το επόμενο παιχνίδι, να το συζητά, να ταξιδεύει γι’ αυτήν, να αγωνιά και στο τέλος να πανηγυρίζει.
Και όπως λέει και το γνωστό τραγούδι των Active Member, «είναι όλα όμορφα πια».
Όσοι βρίσκονται κοντά σε αυτή την ομάδα και όσοι τη ζουν πραγματικά μπορούν να το χαρούν. Όπως το χάρηκε ο κόσμος που βρέθηκε δίπλα της στη Γερμανία και όπως το χάρηκε όλη η Ελλάδα βλέποντάς την να κοιτάζει έναν ακόμη μεγάλο αντίπαλο στα μάτια και να τον νικά.
Το restart που αναζητούσε ήρθε με τον πιο εμφατικό τρόπο.
Και η Εθνική ξαναμπήκε στη ζωή μας.
