Η νέα συνεργατική συνταγή της Ζυθοποιίας Αναστασίου µε τη µικροζυθοποιία Σάµου, SamosBeer, αποτελεί ένα ιστορικό παραδοσιακό γερµανικό είδος ζύθου µε το όνοµα Roggenbier, µε βάση τη σίκαλη, που προέρχεται από τη Βαυαρία και χαρακτηρίζεται από έντονη πικάντικη γεύση ψωµιού σίκαλης και αρώµατα µπανάνας και γαρίφαλου.
Να σηµειωθεί ότι το Μεσαίωνα, η σίκαλη χρησιµοποιούνταν ευρέως στην παραγωγή ζύθου και αυτό άλλαξε µε την καθιέρωση του διάσηµου Γερµανικού Νόµου περί Καθαρότητας του Ζύθου το 1516, που όριζε τα συστατικά µόνο σε κριθάρι, λυκίσκο και νερό.
Ο λόγος της απαγόρευσης ήταν µια σειρά κακών σοδειών που ανάγκασαν τις αρχές να πάρουν την απόφαση πως η σίκαλη έπρεπε να φυλάσσεται αποκλειστικά για την παρασκευή ψωµιού για τον λαό.
Ένα είδος που εξαφανίστηκε για περίπου 500 χρόνια
Έτσι, το είδος αυτό εξαφανίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά για σχεδόν 500 χρόνια και η αναβίωσή του ήρθε τη δεκαετία του 1980 από την Spezial-Brauerei Schierling µε την Schierlinger Roggen, η οποία είναι η πρώτη σύγχρονη συνταγή ζύθου σίκαλης (Roggenbier) στον κόσµο.
Σε ό,τι αφορά το όνοµα της πρώτης ελληνικής Roggenbier, αναφέρεται στην ετικέτα της, την οποία κοσµεί ο θυρεός του Schierling µε δύο ασηµένια άροτρα χιαστί σε µπλε φόντο. Στην αρχαιότητα αναφέρονται δύο είδη αρότρων. Το πρώτο το ονόµαζαν «αυτόγυον άροτρον» και το δεύτερο «πηκτόν άροτρον» το οποίο ήταν πιο σύνθετο.
Βασικό µέρος αυτού του δεύτερου αρότρου ήταν η ύνιν ή ύννις (το υνίον), που ήταν µεταλλική και προσαρµοζόταν γερά στο µπροστινό µέρος στο έλυµα. Η ύννις ή υνίς, δηλαδή το σιδηρούν µέρος του αρότρου που έσχιζε την γη, λεγόταν και «νύµφη».
Η λέξη ετυµολογείται από την «υν» (την αρχαία γενική: της υός), δηλαδή το γουρούνι / χοίρο. Η ονοµασία δόθηκε επειδή το σχήµα και η λειτουργία του υνιού µοιάζουν µε το ρύγχος του χοίρου, ο οποίος σκάβει και αναποδογυρίζει τους βώλους του χώµατος.
Κατά τη µυθολογία µάλιστα, η συµπεριφορά αυτή του ζώου έδωσε στον άνθρωπο την πρώτη ιδέα (αφορµή) για την εφεύρεση της γεωργίας και του οργώµατος.
