Το γεγονός ότι οι τράπεζες χρηµατοδοτούν, όσο χρηµατοδοτούν, τους αγρότες, όχι µε βάση την εµπορική αξία του προϊόντος που παράγουν αλλά µε βάση τις δηλώσεις ΟΣ∆Ε που υποβάλλουν, κάτι δείχνει.
Ολόκληρο το ρερποτάζ στην Agrenda που κυκλοφορεί:
Ταυτόχρονα, η υπόθεση των κοινοτικών ενισχύσεων προς τους αγρότες έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε ένα από τα πιο σύνθετα ζητήµατα της ελληνικής αγροτικής πολιτικής. Οι καθυστερήσεις στις πληρωµές, τα προβλήµατα στους ελέγχους, οι ασάφειες στην καταγραφή των εκµεταλλεύσεων και οι διαχρονικές αδυναµίες του διοικητικού µηχανισµού έχουν δηµιουργήσει ένα περιβάλλον αβεβαιότητας για χιλιάδες παραγωγούς.
Οι κοινοτικές επιδοτήσεις δεν αποτελούν απλώς ένα συµπληρωµατικό εισόδηµα. Για πολλές αγροτικές εκµεταλλεύσεις είναι το κεφάλαιο που επιτρέπει την αγορά εφοδίων, την κάλυψη λειτουργικών δαπανών, την αποπληρωµή υποχρεώσεων και τη διατήρηση της παραγωγικής δραστηριότητας. Όταν οι πληρωµές καθυστερούν ή αµφισβητούνται, η επίπτωση µεταφέρεται άµεσα στην πραγµατική οικονοµία της υπαίθρου. Η έλλειψη ρευστότητας οδηγεί σε αναβολή επενδύσεων, περιορισµό καλλιεργητικών φροντίδων και αυξηµένη εξάρτηση από τραπεζικό δανεισµό ή από πίστωση των προµηθευτών.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η προσπάθεια της Ανεξάρτητης Αρχής ∆ηµοσίων Εσόδων να συµβάλει στην αποκατάσταση της διαφάνειας και της αξιοπιστίας του συστήµατος αποκτά ιδιαίτερη σηµασία. Η αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων, η διασταύρωση στοιχείων και η σύνδεση διαφορετικών βάσεων δεδοµένων µπορούν να περιορίσουν φαινόµενα λανθασµένων δηλώσεων, αδικαιολόγητων καταβολών ή καταστρατήγησης των κανόνων.
Ωστόσο, η µετάβαση σε ένα αυστηρότερο και περισσότερο διαφανές πλαίσιο δεν είναι χωρίς κόστος. Οι πρόσθετοι έλεγχοι, οι διορθώσεις στοιχείων και η ανάγκη επικαιροποίησης δεδοµένων επιφέρουν εκ νέου καθυστερήσεις και αναστάτωση. Το ζητούµενο είναι η εξυγίανση να πραγµατοποιηθεί µε τρόπο που δεν θα επιβαρύνει υπέρµετρα τους πραγµατικούς παραγωγούς ούτε θα δηµιουργήσει νέα γραφειοκρατικά εµπόδια. Η ισορροπία ανάµεσα στον αποτελεσµατικό έλεγχο και στην έγκαιρη καταβολή των ενισχύσεων αποτελεί κρίσιµο παράγοντα επιτυχίας.
Η αποκατάσταση της αξιοπιστίας του συστήµατος ενισχύσεων δεν είναι µόνο ζήτηµα χρηστής διαχείρισης των ευρωπαϊκών πόρων, αλλά προϋπόθεση για τη σταθερότητα του πρωτογενούς τοµέα. Οι αγρότες χρειάζονται κανόνες σαφείς, ελέγχους δίκαιους και πληρωµές προβλέψιµες. Μόνο έτσι µπορεί να ενισχυθεί η εµπιστοσύνη, να προστατευθούν οι υγιείς εκµεταλλεύσεις και να δηµιουργηθούν οι συνθήκες για έναν πιο ανταγωνιστικό και βιώσιµο αγροτικό τοµέα στο µέλλον.
