Νέες συγκλονιστικές και συνάμα ανατριχιαστικές λεπτομέρειες έρχονται στο φως της δημοσιότητας, μετά την ανείπωτη τραγωδία στην Κόνιτσα, η οποία στοίχισε τη ζωή στα τέσσερα ηλικιωμένα αδέλφια τα οποία βρήκαν φρικτό θάνατο τα ξημερώματα της Δευτέρας (15/6) μέσα στο κοντέινερ, που διέμεναν τα τελευταία 30 χρόνια!
Οι τρεις γυναίκες ηλικίας 85, 83, και 69 ετών και ο άνδρας ηλικίας 76 ετών, ζούσαν στο κοντέινερ που τους είχε παραχωρηθεί από την Πολιτεία πριν από 30 χρόνια, έπειτα από τον μεγάλο σεισμό της Κόνιτσας, τον Ιούλιο του 1996.
Αυτή ήταν η κατοικία που διαβιούσαν τα ηλικιωμένα αδέλφια, εδώ και τρεις δεκαετίες, καθώς ο μεγάλος σεισμός που έπληξε την Κόνιτσα στις 22 Ιουλίου του 1996 κατέστρεψε ολοσχερώς το σπίτι τους, το οποίο βρισκόταν ακριβώς πίσω από το κοντέινερ.
Στο πλαίσιο της τότε ανοικοδόμησης, το κράτος τους είχε προσφέρει τη δυνατότητα αποκατάστασης της κατοικίας τους. Εκείνοι, όμως, την αρνήθηκαν σθεναρά, σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι πληροφορίες και έκτοτε, επέλεξαν να απομονωθούν και να συνεχίσουν τη ζωή τους μέσα στο κοντέινερ, στο οποίο έμελλε 30 χρόνια μετά ν’ αφήσουν την τελευταία τους πνοή.
Το κοντέινερ, όπου απανθρακώθηκαν τα τέσσερα αδέλφια
Το κοντέινερ ήταν τοποθετημένο στο χωράφι τους, μπροστά από το κατεστραμμένο τους σπίτι, δίπλα από το γεφύρι της Κόνιτσας. Σύμφωνα με τους γείτονες, τα άτυχα αδέλφια διαβιούσαν σε δύσκολες συνθήκες, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ κατά καιρούς αντιμετώπιζαν και προβλήματα υγείας. Δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο η φωτιά να προκλήθηκε από κερί ή καντήλι που άναβαν για να έχουν λίγο φως. Σύμφωνα με πληροφορίες, παλαιότερα είχε επιληφθεί και η Κοινωνική Πρόνοια για τον καθαρισμό του κοντέινερ.
Η διαρκής άρνηση και η παρέμβαση της Εισαγγελίας
Η τοπική κοινωνία της Κόνιτσας, γνώριζε την ιδιαιτερότητα της κατάστασης και τη διαβίωση των τεσσάρων ηλικιωμένων στο κοντέινερ όλα αυτά τα χρόνια.
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, τόσο ο Δήμος Κόνιτσας όσο και η Εκκλησία στάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια αδιάλειπτα στο πλευρό τους.
Παρά το γεγονός ότι τα αδέλφια αντιμετώπιζαν κάθε προσφορά που ελάμβαναν, με καχυποψία και άρνηση, η μέριμνα ήταν καθημερινή, με τις τοπικές δομές να τους εξασφαλίζουν το φαγητό και τα απαραίτητα τρόφιμα.
Η κατάσταση ήταν τόσο οριακή, που στο παρελθόν οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν αναγκαστεί να ενημερώσουν την Εισαγγελία. Μάλιστα, είχε πραγματοποιηθεί και αυτοψία στον χώρο.
Δυστυχώς μια υπόθεση που ξεκίνησε από τα ερείπια ενός σεισμού το 1996, έκλεισε σήμερα με τον πιο τραγικό επίλογο σκορπίζοντας τη θλίψη στην τοπική κοινωνία, για το άδικο τέλος των τεσσάρων αδελφών.
Με πληροφορίες από Epiruspost.gr
