Για την ΕΛΟΠΥ, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση, η τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και η αποκατάσταση των χώρων μετά τη διακοπή της παραγωγικής δραστηριότητας δεν αποτελούν επιλογή, αλλά αυτονόητη υποχρέωση. Οι εγκαταλελειμμένες μονάδες του Αμβρακικού δεν αφορούν επιχειρήσεις μέλη της Οργάνωσης.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΛΟΠΥ
Σε συνέχεια δημοσιευμάτων αναφορικά με την περιβαλλοντική επιβάρυνση του Αμβρακικού από εγκαταλελειμμένες μονάδες υδατοκαλλιέργειας θα ήταν χρήσιμο να διευκρινιστούν τα εξής:
Η Ελληνική Οργάνωση Παραγωγών Υδατοκαλλιέργειας (ΕΛΟΠΥ), αποτελεί τον φορέα που εκπροσωπεί επιχειρήσεις οι οποίες καλύπτουν σχεδόν το 80% της εγχώριας παραγωγής τσιπούρας και λαβρακιού.
Για την ΕΛΟΠΥ η τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και η αποκατάσταση των χώρων μετά τη διακοπή της παραγωγικής δραστηριότητας δεν αποτελούν επιλογή, αλλά αυτονόητη υποχρέωση. Οι εγκαταλελειμμένες μονάδες του Αμβρακικού δεν αφορούν επιχειρήσεις μέλη της Οργάνωσης.
Γι’ αυτό η ΕΛΟΠΥ απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε απόπειρα ταύτισης ολόκληρου του κλάδου με τις πρακτικές όσων παραβίασαν τις υποχρεώσεις τους. Όσοι χρησιμοποιούν την εικόνα των εγκαταλελειμμένων μονάδων του Αμβρακικού για να δυσφημήσουν συνολικά την ελληνική υδατοκαλλιέργεια πλήττουν άδικα έναν κλάδο που λειτουργεί νόμιμα, υπεύθυνα και με σεβασμό στο περιβάλλον.
Σε κάθε περίπτωση για τον Αμβρακικό Κόλπο, έναν υγρότοπο μοναδικής οικολογικής αξίας, η ΕΛΟΠΥ θα αναλάβει πρωτοβουλία για την επίλυση του προβλήματος σε συνεργασία με τον αρμόδιο φορέα της ΠΟΑΥ Αμβρακικού, τις δημόσιες αρχές και τους τοπικούς φορείς.
Η εθελοντική δράση, ωστόσο, δεν πρέπει να υποκαθιστά τις νόμιμες υποχρεώσεις των υπευθύνων ούτε τον θεσμικό ρόλο των ελεγκτικών μηχανισμών. Η συλλογική περιβαλλοντική δράση είναι θετική και αναγκαία, χωρίς να δημιουργείται η εντύπωση ότι οι ευθύνες των παραβατών μετακυλίονται σε άλλους.
Στόχος είναι ένας καθαρός Αμβρακικός, η προστασία της βιοποικιλότητας και η διασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος για τις τοπικές κοινωνίες και την υπεύθυνη ελληνική υδατοκαλλιέργεια.
Ο κλάδος αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας και της εξωστρέφειάς της. Είναι από τους λίγους κλάδους τροφίμων με θετική συμβολή στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας αποτελώντας παράλληλα σημαντικό εργοδότη, κυρίως σε παράκτιες και απομακρυσμένες περιοχές, στηρίζοντας περίπου 12.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας.
