Διαβάστε: Ο Γιώργος Κουβαράς και ο Γιάννης Σαββιδάκης μιλούν στην Κυριακάτικη Απογευματινή για την πρώτη τους συνεργασία με το τραγούδι “Τελευταία Αγκαλιά”
Σαββιδάκης: «Παίρναμε γράμματα μέσα σε σακούλες σκουπιδιών» – Η απίστευτη αποκάλυψη
Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, ο Γιάννης Σαββιδάκης γύρισε τον χρόνο πίσω και θυμήθηκε την περίοδο που η μουσική του γνώριζε μεγάλη επιτυχία και οι εκδηλώσεις αγάπης από το κοινό ήταν καθημερινές. Ο τραγουδιστής περιέγραψε μια εποχή κατά την οποία δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η επικοινωνία με τους καλλιτέχνες γινόταν κυρίως με χειρόγραφες επιστολές. Μάλιστα, ο αριθμός των γραμμάτων που λάμβανε ήταν τόσο μεγάλος, ώστε η δισκογραφική εταιρεία τα συγκέντρωνε σε μεγάλες μαύρες σακούλες σκουπιδιών, τις οποίες εκείνος μετέφερε στο σπίτι του προκειμένου να απαντήσει. «Δεν θα πω ότι ήταν και το πιο εύκολο πράγμα, αλλά με την πίστη και την αφοσίωση σ’ αυτό που έκανα, κατάφερα να γίνω γνωστός σε σημείο που παίρναμε γράμματα στην εταιρεία, μέσα σε σακούλες σκουπιδιών, μεγάλες μαύρες. Παίρναμε γράμματα από θαυμάστριες, τα έπαιρνα στο σπίτι και έγραφα σε ένα ένα αυτόγραφο. Κάποια στιγμή ήταν τόσα πολλά τα αυτόγραφα, που έγραφε η μητέρα μου ή αδελφή μου και έβαζα εγώ υπογραφή. Δεν μπορούσα δηλαδή, δεν προλάβαινα, αλλά έβαζα εγώ υπογραφή. Αλλά αυτό μετά από καιρό πολύ. Και τα έστελνα με δικό μου ταχυδρομείο. Εγώ προσωπικά έχω απαντήσει, ιδιοχείρως, σε 15.000 γράμματα… Δεν ξέρω πόσα… Και αυτό είναι το μεγάλο κρίμα με την ψηφιακή τεχνολογία, που έχει απομακρύνει λίγο την γλυκιά επαφή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος με έναν άλλον άνθρωπο». Ο Γιάννης Σαββιδάκης παραδέχτηκε ότι, όσο μεγάλωνε η δημοτικότητά του, τόσο δυσκολότερο γινόταν να ανταποκριθεί στον τεράστιο όγκο της αλληλογραφίας. Έτσι, η μητέρα και η αδελφή του άρχισαν να τον βοηθούν στη σύνταξη των απαντήσεων, με τον ίδιο να φροντίζει να βάζει προσωπικά την υπογραφή του. Για τον τραγουδιστή, όμως, η αξία αυτής της επικοινωνίας δεν περιοριζόταν στον αριθμό των επιστολών. Όπως εξήγησε, εκείνο που θεωρεί ότι έχει χαθεί με την ψηφιακή τεχνολογία είναι η αμεσότητα και η προσωπική επαφή που δημιουργούσε κάποτε η ανταλλαγή χειρόγραφων μηνυμάτων.
Δείτε το βίντεο:
«Στην Ελλάδα υποεκτιμάς τον διπλανό σου για να νιώσεις στο ίδιο επίπεδο»
Στη συνέχεια της συνέντευξής του, ο Γιάννης Σαββιδάκης αναφέρθηκε και στη λιγότερο ευχάριστη πλευρά της αναγνωρισιμότητας, μιλώντας για τον ανταγωνισμό και τη ζήλια που, όπως υποστήριξε, μπορεί να εκδηλωθούν ανάμεσα σε συναδέλφους του καλλιτεχνικού χώρου. Ο τραγουδιστής διευκρίνισε ότι δεν θυμάται να έχει λάβει αρνητικές επιστολές από θαυμαστές του, ωστόσο παραδέχτηκε ότι έχει αντιμετωπίσει συμπεριφορές υποτίμησης από ανθρώπους του επαγγελματικού του περιβάλλοντος. Μάλιστα, δεν δίστασε να ασκήσει κριτική σε μια νοοτροπία που, κατά την άποψή του, χαρακτηρίζει συχνά την ελληνική κοινωνία: την προσπάθεια υποβάθμισης της επιτυχίας ενός άλλου ανθρώπου, αντί της προσωπικής προσπάθειας για εξέλιξη. «Ζήλιες σε συναδέλφους μπορεί να δημιουργηθούν λόγω όλου αυτού, αυτό δεν το γλιτώνεις. Το πρόβλημα ενός ανθρώπου ο οποίος φαίνεται ότι έχει ένα Χ ταλέντο, έχει μια “νοστιμιά” κάπως, είναι ότι οι άλλοι θέλουν να το συμπιέσουν λίγο. Δηλαδή θέλουν να τον υποεκτιμήσουν, ούτως ώστε να νιώσουν και αυτοί ωραία. Στην Ελλάδα υποεκτιμάς τον διπλανό σου, αν είναι πιο πάνω, για να νιώσεις και εσύ στο ίδιο επίπεδο. Τον κατεβάζεις δηλαδή και αυτό είναι ένα λάθος που κάνουμε. Πιστεύω ότι εμείς δεν πρέπει να ακούμε τι λέει ο ένας και ο άλλος. Πρέπει να ακολουθούμε την πορεία μας και ας λένε ότι είμαστε σνομπ. Εγώ δεν υπήρξα ποτέ σνομπ. Το έχω ακούσει, όμως. Ποτέ. Είμαι αυτός που ήμουν από τα 18 μου», ανέφερε.
«Δεν υπήρξα ποτέ σνομπ» – Η απάντηση στους χαρακτηρισμούς
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Γιάννης Σαββιδάκης στους χαρακτηρισμούς που έχει δεχτεί κατά τη διάρκεια της καριέρας του, υποστηρίζοντας ότι η επιλογή ενός καλλιτέχνη να ακολουθεί τον δικό του δρόμο μπορεί ορισμένες φορές να παρερμηνεύεται ως αλαζονεία. Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι δεν θεωρεί πως άλλαξε χαρακτήρα εξαιτίας της επιτυχίας του, επιμένοντας ότι παραμένει ο άνθρωπος που ήταν από τα νεανικά του χρόνια. Η αναφορά του στους συναδέλφους που ενδέχεται να υποτιμούν την επιτυχία άλλων καλλιτεχνών συνδέθηκε και με τη συμβουλή του να μην επηρεάζεται κανείς υπερβολικά από την κριτική του περιβάλλοντός του.
Από τις χιλιάδες χειρόγραφες επιστολές μέχρι τη σημερινή εποχή των ψηφιακών μηνυμάτων, ο Γιάννης Σαββιδάκης περιέγραψε τις αλλαγές που έχει βιώσει στην επικοινωνία των καλλιτεχνών με το κοινό, εκφράζοντας τη νοσταλγία του για μια εποχή στην οποία κάθε γράμμα αποτελούσε μια ξεχωριστή προσωπική επαφή.
