Ο οργανισμός Farm Europe καταγγέλλει κατηγορηματικά αυτή την ερμηνεία, καθώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στην πρόταση που βρίσκεται υπό συζήτηση, η γεωργία αντιμετωπίζει σημαντικές περικοπές, τις οποίες η ιρλανδική Προεδρία όχι μόνο δεν αναιρεί, αλλά, αντιθέτως, διατηρεί. Παράλληλα, ενώ όλα τα κράτη μέλη ζητούν περισσότερα εργαλεία διαχείρισης κινδύνων και αποθεματικό κρίσεων, τα αρχικά κονδύλια που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη γεωργία στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού μηχανισμού (EU Facility) μειώνονται κατά 30%.
Στο προτεινόμενο διαπραγματευτικό πλαίσιο, η Ιρλανδία απλώς επαναλαμβάνει τη μείωση του προϋπολογισμού της ΚΑΠ που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ανέρχεται σε 293,7 δισ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές (261,013 δισ. ευρώ σε τιμές 2025), διατηρώντας το πεδίο εφαρμογής της ΚΑΠ όπως αυτό έχει διαμορφωθεί στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ορισμένες από τις ιδέες που παρουσίασε η πρόεδρος της Επιτροπής, Ursula von der Leyen, τον Ιανουάριο του 2026 προτείνεται να υιοθετηθούν χωρίς καμία βελτίωση, ενώ άλλες διατυπώνονται με ακόμη λιγότερο σαφή τρόπο:
Δυνατότητα αξιοποίησης των δύο τρίτων του 25% των εθνικών κονδυλίων των Εθνικών και Περιφερειακών Σχεδίων (NRP), τα οποία κανονικά προορίζονται ως αποθεματικό για την ΚΑΠ κατά την πρώτη ημέρα της νέας προγραμματικής περιόδου. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 45 δισ. ευρώ πρόσθετης χρηματοδότησης, την οποία τα κράτη μέλη θα μπορούσαν, εφόσον το επιθυμούν, να κινητοποιήσουν για την ενίσχυση των κονδυλίων της ΚΑΠ.
Σε αντίθεση με τη θέση που είχε εκφράσει η πρόεδρος της Επιτροπής τον Ιανουάριο του 2026, δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να χρηματοδοτούν γεωργικά μέτρα μέσω του Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Το πεδίο εφαρμογής αυτού του ταμείου, το οποίο διαθέτει τουλάχιστον 48,9 δισ. ευρώ, είναι ευρύτερο από εκείνο του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης της ΚΑΠ. Επομένως, τα κράτη μέλη θα έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν μικρό ή μεγάλο μέρος των πόρων του, ή ακόμη και κανένα μέρος, για τη συμπλήρωση των μέτρων της ΚΑΠ, χωρίς να παρέχονται εγγυήσεις στους δικαιούχους της.
Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, τα κονδύλια των 48,9 δισ. ευρώ και των 45 δισ. ευρώ κατανέμονται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες κατανομής του ενιαίου ταμείου εκτός ΚΑΠ και όχι βάσει του κλείδας κατανομής της ΚΑΠ. Ως προς αυτό, δεν υπάρχει καμία αλλαγή σε σχέση με τις προτάσεις που είχε παρουσιάσει η Ursula von der Leyen.
Η μη ενσωμάτωση στον προϋπολογισμό της ΚΑΠ, τουλάχιστον, των 45 δισ. ευρώ που προβλέπεται να προκύψουν από τη χρήση του αποθεματικού —καθώς και του συνόλου ή μέρους των πόρων του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης— αποτελεί χαμένη ευκαιρία. Η άρνηση αυτή δεν μετατρέπει σε συγκεκριμένη δράση τις πολιτικές διακηρύξεις υπέρ της ενίσχυσης της ευρωπαϊκής γεωργικής και επισιτιστικής κυριαρχίας ούτε παρέχει στους αγρότες τη διασφάλιση και τη σαφήνεια που χρειάζονται. Δεν πρόκειται για την εξεύρεση νέων χρημάτων, αλλά για την ανάληψη πολιτικής ευθύνης και τη δέσμευση αυτών των πόρων υπέρ του προϋπολογισμού της ΚΑΠ. Με λίγα λόγια, πρόκειται για τη μετάβαση από τα λόγια στις πράξεις.
Επιπλέον, η ιρλανδική Προεδρία προτείνει να μειωθούν στο μισό τα κονδύλια του ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού μηχανισμού (EU Facility), από τα οποία εξαρτάται το μελλοντικό ευρωπαϊκό ταμείο γεωργικών κρίσεων. Παράλληλα, στο έγγραφο της Ιρλανδίας δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε στην ύπαρξη του συγκεκριμένου ταμείου ούτε στην πρόβλεψη ειδικού κονδυλίου για τη διαχείριση γεωργικών κρίσεων. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη και υπάρχει ευρεία σύγκλιση απόψεων ότι η συχνότητα και η έντασή τους δεν πρόκειται να μειωθούν τα επόμενα χρόνια, αυτή η παράλειψη προκαλεί ανησυχία.
Το ήδη περιορισμένο μερίδιο του Ταμείου Ανταγωνιστικότητας που προορίζεται για τη γεωργία, την υγεία, τη βιοοικονομία και τη βιοτεχνολογία μειώνεται επίσης κατά 13%, περιοριζόμενο σε λιγότερα από 20 δισ. ευρώ συνολικά. Την ίδια στιγμή, οι επενδυτικές ανάγκες που εξυπηρετούν το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον είναι τεράστιες, είτε αφορούν την ψηφιοποίηση της γεωργίας, είτε τη διαχείριση των υδάτινων πόρων είτε τις υποδομές.
Οι πρακτικές πτυχές της μελλοντικής ΚΑΠ, τις οποίες η Ιρλανδία προτείνει να προκαθοριστούν από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, εγείρουν επίσης ερωτήματα.
Η επιτακτική ανάγκη στήριξης των γεωργικών τομέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να καταστούν πιο ανταγωνιστικοί, η ανάγκη πλήρους ανοίγματος των αγορών της βιοοικονομίας για την ευρωπαϊκή γεωργία, η επιτακτική ανάγκη καλύτερης διαχείρισης των κινδύνων και των κρίσεων, καθώς και η οριστική σύνδεση της αυξημένης βιωσιμότητας με την παραγωγή, φαίνεται να βρίσκονται εκτός των προτεραιοτήτων της Προεδρίας.
Δεν παρέχεται καμία εξήγηση για την απουσία ενός νέου οικολογικού προγράμματος (eco-scheme), το οποίο θα χρηματοδοτείται κατά 100% από την ΚΑΠ. Ένα τέτοιο πρόγραμμα, που θα στηρίζει μια γεωργία με διπλή επίδοση —τόσο ως προς την παραγωγικότητα όσο και ως προς τις περιβαλλοντικές επιδόσεις— δεν αντιμετωπίζεται ως επιλογή για το μέλλον μιας αποτελεσματικής χρηματοδότησης της γεωργίας και στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ.
Το ίδιο ισχύει και για τους κανόνες συγχρηματοδότησης, καθώς και για την ανάγκη να αποσαφηνιστεί ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να διατηρούν τουλάχιστον το σημερινό επίπεδο της συνεισφοράς τους σε ευρώ.
Τέλος, παρότι η διεύρυνση της ΕΕ με την ένταξη της Ουκρανίας αποτελεί σαφή επιλογή της Ένωσης, η ιρλανδική πρόταση αγνοεί σε μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι η συγκεκριμένη διεύρυνση ανατρέπει τα δεδομένα του ζητήματος της ανταγωνιστικότητας σε σύγκριση με προηγούμενες διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό ανοίγει τον δρόμο για μια αναδιάρθρωση του γεωργικού τομέα, η οποία θα είναι αναπόφευκτη και ενδέχεται να τύχει ανεπαρκούς διαχείρισης.
