free hit counter
OPENNEWS
Image default
Life Style

Το “2100”, η αγάπη του κοινού και όσα έμαθε στη νύχτα


Πριν κυκλοφορήσει το «2100», η Κατερίνα Λιόλιου το άκουγε στο αυτοκίνητο και στο σπίτι. Όταν το τραγούδι έφτασε στο κοινό, αναγνώρισε στους ακροατές του κάτι από τη συγκίνηση που είχε νιώσει η ίδια. Αυτή την ανάμνηση διάλεξε όταν ο δημοσιογράφος Κώστας Μπουρούσης τη ρώτησε, στη συνέντευξή τους για το ΒΗΜΑgazino, τι σημαίνει για εκείνη η τόσο συνηθισμένη στις συνεντεύξεις φράση «αγάπη του κόσμου».

Διαβάστε: Κατερίνα Λιόλιου: Τα λόγια του Μαζωνάκη που κρατά σαν φυλαχτό – “Όλα τέλεια, αλλά γιατί καμπουριάζεις;”, της είπε η μητέρα της

Κατερίνα Λιόλιου: Από τις πρώτες ακροάσεις του «2100» στη φωνή του κοινού

Στην απάντησή της, η τραγουδίστρια περιέγραψε όλη τη διαδρομή ενός τραγουδιού, από τη στιγμή που αρχίζει να παίρνει μορφή στο μυαλό της μέχρι να το ακούσει κάποιος που θα του δώσει τη δική του σημασία. «Ότι αυτό που έχω στο μυαλό μου, που από ιδέα γίνεται τραγούδι, στίχος, σύνθημα, φτάνει στον αποδέκτη και εκείνος το βιώνει με τον ίδιο τρόπο ή με δέκα διαφορετικούς τρόπους, αλλά δυνατά. Είναι η αποδοχή της δουλειάς μου, της καλλιτεχνίας μου. Όταν ακούγαμε το “2100” πριν κυκλοφορήσει, στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι, βιώναμε κάποια συναισθήματα. Όταν βγήκε, αντιλήφθηκα ότι τα ίδια συναισθηματικά κύματα τα περνούσαν και άλλοι. Αυτή η ταύτιση είναι μαγική, είναι έρωτας, σαν μια ερωτική συνεύρεση με το κοινό. Είναι εκατό φορές πιο σημαντικό να τραγουδά ο κόσμος τα τραγούδια σου από οποιαδήποτε οικονομική αμοιβή».

Τι θα έκανε αν η καριέρα της περνούσε μια δύσκολη περίοδο

Η σύγκριση με την αμοιβή την έφερε σε μια πιο προσωπική παραδοχή. Έχει ήδη σκεφτεί το ενδεχόμενο να έρθει μια εποχή που η δουλειά της θα παρουσιάσει κάμψη. Για εκείνη, ακόμη και τότε θα είχε αξία να βρει έναν χώρο όπου θα μπορούσε να συνεχίσει να τραγουδά. «Έχω συνειδητοποιήσει ότι, αν κάποτε υπάρξει “κοιλιά” στη δουλειά μου, θα πάω κάπου να κάνω αυτό που μου αρέσει, ακόμη και αν δεν αμείβομαι καθόλου».

Η Κατερίνα Λιόλιου θυμάται τις πρώτες ακροάσεις του «2100», εξηγεί τι σημαίνει για την ίδια η αποδοχή και περιγράφει όσα βλέπει από τη σκηνή στα νυχτερινά κέντρα.

Στο ίδιο τραπέζι, μια γιορτή και ένας χωρισμός

Στην ερώτηση αν η νύχτα είναι τόσο σκληρή όσο λέγεται, η Λιόλιου μίλησε πρώτα για κάτι που έχει παρατηρήσει από τη σκηνή. Δύο άνθρωποι μπορεί να κάθονται δίπλα δίπλα, να ακούν το ίδιο τραγούδι και να έχουν βγει εκείνο το βράδυ για εντελώς διαφορετικούς λόγους. «Η νύχτα με έχει μάθει να παρατηρώ περισσότερο και να κρίνω λιγότερο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο σχολείο. Έχω δει στο ίδιο τραπέζι έναν άνθρωπο να γιορτάζει και τον διπλανό του να είναι στενοχωρημένος, να έχει χωρίσει, να θέλει να ξεσπάσει τραγουδώντας. Η συνάντηση τόσων διαφορετικών προσωπικοτήτων στον ίδιο χώρο είναι άκρως γοητευτική για εμένα».

Πριν κυκλοφορήσει το «2100», η Κατερίνα Λιόλιου το άκουγε στο αυτοκίνητο και στο σπίτι. Όταν το τραγούδι έφτασε στο κοινό, αναγνώρισε στους ακροατές του κάτι από τη συγκίνηση που είχε νιώσει η ίδια.





Ο οικοδόμος που ξυπνά στις πέντε το πρωί

Για να εξηγήσει πώς βλέπει την κούραση που συνεπάγεται το δικό της ωράριο, η Κατερίνα Λιόλιου αναφέρθηκε σε δύο γνώριμες εικόνες από την πόλη τα χαράματα. Η μία ήταν του οικοδόμου που ξεκινά για το μεροκάματο και η άλλη του εργαζομένου που παίρνει το πρωινό λεωφορείο. «Σέβομαι τη νύχτα, γιατί εκεί δουλεύω. Αλλά περισσότερο κουραστική είναι η δουλειά ενός οικοδόμου που ξυπνά στις πέντε το πρωί και πηγαίνει να ρίξει τσιμέντο. Θα ήταν υποκριτικό να σας πω ότι η νύχτα είναι πιο δύσκολη από την καθημερινότητα ενός ανθρώπου που ξυπνάει χαράματα για να πάει με το λεωφορείο στη δουλειά του. Δεν μπορώ να το πω αυτό».



ΠΗΓΗ

Related posts

Βόλτα με ασορτί πιτζάμες στη Νέα Υόρκη

admin

Δανείζει τη φωνή του στο βιβλίο του Eric Dane

admin

Candice Swanepoel – Tom Brady: Το χρυσό δαχτυλίδι που φούντωσε τις φήμες περί αρραβώνα

admin

Αφήστε ένα σχόλιο