Ο «παιδικός κουμπαράς» ακούγεται αθώος. Μόνο που δεν πρόκειται για κουμπαρά. Πρόκειται, σύμφωνα με την ίδια την κυβερνητική εξειδίκευση, για ειδικό επενδυτικό λογαριασμό που παίζει στοιχήματα με κρατικό χρήμα και την οικογενειακή αποταμίευση των εχόντων.
Οι γονείς θα καταθέτουν χρήματα, το δημόσιο θα βάζει ισόποση συμμετοχή έως 1.200 ευρώ τον χρόνο και στη συνέχεια τα κεφάλαια θα μπορούν να τοποθετούνται σε προϊόντα διαφορετικού επενδυτικού κινδύνου. Οι τράπεζες θα δημιουργήσουν τα επενδυτικά προϊόντα και οι οικογένειες θα καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε χαμηλότερο ή υψηλότερο κίνδυνο.
Μετά τις επικουρικές συντάξεις των νέων με το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδέσει και την παιδική αποταμίευση με τον χρηματιστηριακό τζόγο.
Με ποια εγγύηση;
Η επικοινωνιακή δύναμη του προγράμματος στηρίζεται στα μεγάλα ποσά που μπορεί να εμφανίσει ο λογαριασμός όταν το παιδί γίνει 18 ετών. Με συνολικές καταβολές περίπου 49.304 ευρώ στη διάρκεια της 18ετίας, έχουν παρουσιαστεί σενάρια σύμφωνα με τα οποία το τελικό κεφάλαιο μπορεί να φτάσει περίπου:
- 64.109 ευρώ με απόδοση 3%,
- 77.062 ευρώ με απόδοση 5%,
- 93.173 ευρώ με απόδοση 7%.
Υπάρχει όμως μια κρίσιμη λέξη. Η λέξη «σενάρια». Το 3%, το 5% και πολύ περισσότερο το 7% δεν αποτελούν εγγυημένη ετήσια απόδοση. Υψηλότερη προσδοκώμενη απόδοση σημαίνει, κατά κανόνα, μεγαλύτερη έκθεση στον κίνδυνο. Επομένως όποιος παρουσιάζει σήμερα τα 60.000, τα 77.000 ή τα 93.000 ευρώ ως χρήματα που «θα πάρει το παιδί στα 18», μετατρέπει ένα υποθετικό επενδυτικό αποτέλεσμα σε βεβαιότητα που δεν υπάρχει.
Κάπως έτσι έδρασαν και οι εγκάθετοι από την τότε κυβέρνηση Καραμανλή διοικητές των ασφαλιστικών ταμείων, όταν από το μακρινό 2005 έπαιζαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων σε «δομημένα ομόλογα», δηλαδή στοιχήματα, τα οποία έφερναν μηδενική απόδοση και πλουτισμό των επιτήδειων μέσω τεράστιων προμηθειών.
Πολλά τα ερωτήματα
Υπάρχουν ερωτήματα που ακόμη δεν έχουν απαντηθεί: Ποια θα είναι η πραγματική καθαρή απόδοση μετά τις προμήθειες και το κόστος διαχείρισης; Πώς θα επηρεάζει το αποτέλεσμα ο πληθωρισμός;
Ο λόγος που δεν προκύπτουν οι απαντήσεις από την κυβέρνηση απλός. Αυτού του είδους τα κοράκια που πριμοδοτεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη βασίζονται στη θολούρα των πληροφοριών για να προσελκύσουν… επενδυτές που θα δώσουν πρόθυμα τα 1.200 ευρώ τον χρόνο για να πάρουν άλλα 1.200 ευρώ από τον κρατικό κορβανά. Οπως υπολογίζει η κυβέρνηση ότι το 2027 για 56.000 παιδιά θα δοθούν από τα ταμεία του κράτους 55 εκατ., το 2028 θα δοθούν 82 εκατ. ευρώ για 79.000 παιδιά, το 2029 θα δοθούν 110 εκατ. ευρώ για 102.00 παιδιά και το 2030 θα δοθούν 137 εκατ. ευρώ για 125.000 παιδιά. Συνολικά οι «επενδύσεις» στον χρηματιστηριακό τζόγο με όχημα την αποταμίευση σε βάθος τετραετίας θα κοστίσει στο ελληνικό δημόσιο 384 εκατ. ευρώ. Για να φτάσει το 2034 το δημοσιονομικό κόστος στα 500 εκατ. ευρώ ετησίως!
Το «τυρί» της ανάπτυξης
Το δίδυμο Κυριάκου Μητσοτάκη και Κυριάκου Πιερρακάκη δεν κρύβει πού θέλει να οδηγήσει μέρος αυτών των κεφαλαίων. Η επίσημη εξειδίκευση αναφέρει τη δυνατότητα χρηματοδότησης επιχειρήσεων μέσω μετοχών και εταιρικών ομολόγων. Αρα μιλάμε για κρατικά συγχρηματοδοτούμενη μεταφορά ιδιωτικών αποταμιεύσεων προς τη χρηματοπιστωτική αγορά.
Εδώ εισέρχεται η μνήμη που έχει κρυφτεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 τα αποθεματικά των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων υπέστησαν αναγκαστική δέσμευση και συστηματική οικονομική απομείωση. Η κρατική πολιτική της περιόδου χρησιμοποίησε τα πλεονάσματα της κοινωνικής ασφάλισης για τη χρηματοδότηση της μεταπολεμικής εκβιομηχάνισης της χώρας. Ολα αυτά έγιναν καπνός και καταθέσεις στην Ελβετία για όλους όσοι είχαν «μπάρμπα στην Κορώνη» και πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων…
Ολα αυτά σε μια χώρα που το 2025 κατέγραψε μόλις 65.594 γεννήσεις, ενώ το 27,5% του πληθυσμού βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, όπερ μεθερμηνευόμενον εστί μέτρο για τους έχοντες που δεν κατέχουν τι εστί χρηματιστηριακός τζόγος…
